Pod koniec XIX wieku, liczni turyści zaczęli przybywać do gorących źródeł w górzystym regionie Tohoku, znajdującym się w na północno-wschodnim krańcu wyspy Honsiu.. Miejscowi rzemieślnicy, którzy przy pomocy tokarek produkowali drewniane przedmioty domowego użytku, zaczęli oferować gościom lalki o prostej cylindrycznej formie - kokeshi. Chętnie kupowane jako pamiątki z pobytu u źródeł, zdobywały coraz większą popularność i szybko podbiły całą Japonię.
Sztuka wyrobu kokeshi przekazywana była z pokolenia na pokolenie, z ojca na syna, z mistrza na ucznia, czasem także z męża na żonę. Tradycyjny sposób wytwarzania oraz  charakterystyczne zdobienia i kształty, zachowały się jednak tylko w regionie Tohoku. Kokeshi, które stamtąd pochodzą, to kokeshi tradycyjne (dentō).  Ich kształt i sposób zdobienia nie zmienił się na przestrzeni dwustu lat. Obecnie istnieje jedenaście odmian tradycyjnych kokeshi. Po kształcie korpusu i główki, po charakterystycznych dla danego rejonu rzeźbieniach i ornamentach, wyrazie twarzy i fryzurze, łatwo można odróżnić gdzie powstała dana lalka.
Kokeshi tradycyjna jest dziełem całkowicie autorskim. Rzemieślnik poświęca się mu od początku do końca, uczestnicząc osobiście  w każdym etapie produkcji.